آسیب دیسک بین مهره‌ای

یکی از علل آسیب دیسک بین مهره ای ضربات (آسیب های ورزشی- تصادفات) یا تغییرات تدریجی ناشی از افزایش سن میباشد. ضربه‌های وارده به ستون فقرات ممکن است منجربه پارگی فیبرهای بخش محیطی گردد که نتیجه آن بیرون زدگی قسمتی از هسته دیسک است.  به دلیل تحرک زیاد در ناحیه کمری، دیسک‌های این قسمت از ستون مهره‌ها بسیار آسیب‌پذیر هستند. بیشترین موارد فتق دیسک بین مهره‌ای ناحیه کمری، در دیسک‌های L4-L5  و L5-S1 اتفاق می‌افتد که با فشار بر روی ریشه‌های عصبی L5 و S1 همراه می‌گردد.

ضایعه دیسک بین مهره‌ای با افزایش سن بیشتر می‌شود. فرایند پیری ازطریق کاهش مقدار آب موجود در قسمت هسته دیسک، از خاصیت ارتجاعی آن می‌کاهد. همچنین خاصیت ارتجاعی بخش محیطی دیسک بین مهره‌ای که از حلقه فیبری غضروفی تشکیل شده‌است، با افزایش سن کاهش می‌یابد که در برخی از افراد ممکن است سریعتر از زمان مورد انتظار رخ دهد. کاهش خاصیت ارتجاعی بخش محیطی و مرکزی دیسک بین مهره‌ای، یک عامل مهم آسیب آن محسوب می‌گردد.

متناسب با شدت درد در ناحیه کمر ، روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد که می‌تواند حتی به صورت موقتی درد را برطرف کند. توصیه می‌شود که با مراجعه به یک متخصص طب فیزیکی علت‌های زمینه‌ای که باعث ایجاد درد  در ناحیه کمر شده‌اند را شناسایی کرده و مناسب‌ترین روش درمانی را برای معالجه آن به کار ببرید. در بیشتر موارد درمانL4-L5  و L5-S1 باروش‌های غیرجراحی انجام می‌شود. اما زنگ هشدارهای که برای جراحی وجود دارد میتواند شامل موارد زیر باشد :

1- قسمتی از پا دچار بی حسی شده باشد مثلا یک انگشت پا بی حس شده باشد و به تدریج بی حسی در این منطقه افزایش پیدا کرده باشد .

2- نقص حرکتی وجود داشته باشد،پزشک در معاینه متوجه شود که  انگشت شصت پا قدرت خود را از دست داده و یا اینکه  فرد نتواند روی پنجه پا و پاشنه پا بایستد و راه برود یعنی ضعفی در عضلات پا وجود داشته باشد و این ضعف گسترش پیدا کند و به سمت عضلات بالاتر بکشد .

3 -نقص رفلکسی داشته باشیم یعنییعنی پزشک هنگام معاینه فرد میبند  رفلکس مچ پا وجود دارد یا خیر اما دفعه بعد این رفلکس وجود ندارد یا که ضعیف تر شده است .

4- یکی دیگر از فاکتور ها که بعضی از مراجع به آن ها اشاره میکند و خیلی رسمی نیستند درد غیر قابل کنترل میباشدیعنی وقتی که همۀ روش های درمانی صورت گرفته باشد و فرد هم چنان دردش ادامه پیدا کرده باشد  و هم چنان دردش شدید و غیر قابل تحمل باشد 

5-یکی دیگر از زنگ خطر های جراحی برای افراد هنگامی است که فرد بی اختیاری ادرار یا مدفوع داشته باشد. 

درمان بدون جراحی کمردرد

درمان دستی:

گاهی مواقع ممکن است مهره ها دچار بینظمی شده باشد و این تغییر زاویه مهره ها به مرور  باعث شود مهره های مجاور تغییر زاویه داشته باشند درمان دستی در این مواقع گزینه ای بسیار مناسب برای درمان بدون جراحی میباشد دارو:

داروهای مسکن یا شل کننده‌های عضلانی می‌توانند درد را به سرعت برطرف کنند اما به یاد داشته باشید که این داروها عوارض جانبی دارند. قبل از مصرف این داروها با متخصص طب فیزیکی صحبت کنید تا داروها را بیش ‌از حد مجاز استفاده نکنید، مصرف طولانی مدت این داروها اثر آن‌ها را کاهش می‌دهد.
فیزیوتراپی:

فیزیوتراپی می‌تواند به کشش و تقویت عضلات در کمر کمک کند. این می‌تواند کمر را پایدار کرده و فشار وارده بر آن و درنتیجه درد را کاهش دهد.
تمرینات ورزشی:

نشستن‌های طولانی‌مدت باعث می‌شود که دیسک بین مهره‌های L5-S1 تحت فشار قرار گیرند. اگر شما کار دفتری انجام می‌دهید، مرتباً از روی صندلی بلند شده و کمی قدم بزنید. زمانی که در منزل هستید، برخی تمرینات ورزشی مناسب (ورزش‌های سبک و ملایم) را انجام دهید.
ماساژ:

ماساژ تراپی باید به عنوان یک روش درمانی مکمل همراه با روش‌های درمانی دیگر انجام شود. ماساژ می‌تواند عضلات را شل کرده و دردهای حاد را برطرف نماید ولی علت درد را برطرف نمی‌کند.
طب سوزنی:

طب سوزنی از لحاظ علمی به عنوان یک روش درمانی بسیار قدیمی که با استفاده از فرو کردن سوزن‌های بسیار ریز برای تحریک نقاط انرژی در بدن به کار می‌رود مورد تأیید قرار گرفته است. طب سوزنی روشی خوب برای کاهش موقتی درد است.
تزریق کورتیزون:

به این روش، تزریق استروئیدهای اپیدورال هم گفته می‌شود، هر مرتبه تزریق حاوی مواد بی حس کننده موضعی و استروئید است. اثر بیحسی موضعی حدود ۱۲ ساعت باقی می‌ماند؛ در حالی که استروئیدها تحریک عصب را کاهش داده و معمولاً یک تا دو روز پس از تزریق اثر آنها مشخص می‌شود. این روش غالباً در درمان درد مؤثر نیست و باید فقط با دستور پزشک انجام شود
دستگاه ترکشن:

این دستگاه جهترفع فشار از ستون فقرات مورد استفاده قرار میگیرد در این روش از تکنولوژی برای افزایش فاصله دیسک‌ها یا جدا کردن آرام استخوان‌های کمر از هم استفاده می‌شود. شما ۲۰ تا ۳۰ جلسه باید به مطب پزشک بروید. در این روش اطراف لگن شما و بدن شما مهار می‌شود. سپس شما روی یک تخت که با کامپیوتر کنترل می‌شود خوابیده و دستگاه بر دیسک شما فشار وارد می‌کند، آن را به سمت عقب کشیده و در جای خود نگه می‌دارد بنابراین بیرون‌زدگی دیسک به جای خود بازمی‌گردد.فیزیوتراپی لیزر تراپی

استفاده از بریس ها و ساپورت های مخصوص کمر

آب درمانی

از روش های بدون نیاز به جراحی کمر میباشد .