انواع روش های تزریق برای بهبود دردهای اسکلتی عضلانی

پنجشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۶

 

تزریق ژل هیالگان داخل مفاصل:


امروزه یکی از بی خطرترین و موثرترین روش های درمان بدون جراحی  آرتروز زانو برای بیمارانی که سالها از این درد رنج میبرند  تزریق ژل  هیالورونیک اسید داخل مفصلمیباشد این درمان یکی از سریعترین روش های درمانی جهت کاهش درد مفصل زانو میباشد ،این تزریق بمنظور جلوگیری از پیشرفت آرتروز مفاصل، کاهش درد و تورم مفاصل و تسهیل حرکات مفاصل، بعنوان درمان بدون جراحی آرتروز زانو  استفاده می شود. روش های گوناگوناگونی برای این تزریق ها وجود دارد بسته به نظر پزشک این تزریق میتواند به روش های مختلف انجام گردد.
 تکرار این تزریقها در صورت لزوم ، 12-6 ماه بعد امکانپذیر است.

تزریق اپی دورال:

دیسک کمر (و گردن) بعد از تخریب و پاره شدن، از محل خود خارج(فتق دیسک) شده و ایجاد درد موضعی و یا انتشار یابنده به اندام تحتانی(و فوقانی) می گردد. این درد به دو دلیل است: یکی بعلت فشار موضعی دیسک خارج شده، روی عصب و ریشۀ عصب سیاتیک و دیگری بعلت التهاب ایجاد شده در محل کنار عصب و ریشۀ سیاتیک. عمدتا" علت درد همان مورد دوم یعنی التهاب محل اطراف عصب است که با برطرف کردن التهاب ، معمولا" بیمار احساس راحتی نموده و مشکل وی حل می شود.بدین منظور از ضد التهاب استروئیدی به صورت تزریقی در محل اطراف دیسک(در فضای اپی دورال) استفاده می شود. در صورت تشخیص به موقع و انجام این تزریق توسط فرد دارای مهارت، در بیش از 80-70% موارد، منجر به بهبودی عارضه می شود.در بهقی مواردی که اینکار منجر به بهبودی نمی شود عامل اول ایجاد درد یعنی همان اثر فشاری دخیل است که در این موارد توصیه به مداخلۀ جراحی می شود.

تزریق PRP:

یکی از جدیدترین و در عین حال کارآمد ترین روشهای درمانی برای تاندون وعضلات آسیب دیده، عبارت است از تزریق سرم غنی از پلاکت به محل آسیب. پلاکت دارای مواد شیمیایی زیادی است که در هنگام فعال شدن بعد از ایجاد لخته از خود آزاد می کند. این مواد شیمیایی در حالت طبیعی در موارد آسیب بافتی که پلاکت از رگ خارج شده و ایجاد لخته می کند ، آزاد می شود و باعث بهبود و ترمیم آسیب ، مانند زخم پوستی، پارگی تاندون و یا شکستگی استخوان می گردد. در تکنیک PRP قسمتی از سرم خون بیمار که دارای غلظت بسیار بالا و مشخصی از پلاکت است، از آن جدا شده و بلافاصله به محل آسیب دیده تزریق می شود. اغلب تعداد دفعات سه تا پنج بار بوده و با فاصلۀ سه تا چهار هفته تکرار می گردد. عمدۀ موارد مصرف این روش،در آرتروز مفاصل، آسیب تاندون، زخمهای کهنه و جوان سازی صورت است.

تزریق بافت نرم:

در این روش با پیدا کردن محل التهاب در اطراف مفصل، تاندون و یا عضله، مواد ضد التهابی به همراه مواد بی حس کننده در آنجا تزریق می گردد.

 

متخصصین طب فیزیکی امروزه استفاده فراوانی از تزریق برای درمان التهاب تاندون و یا سایر محل‌های نزدیک مفصل مثل «بورسیت ها» را انجام می دهند. این تزریق‌ها بندرت عوارض جانبی دیگری مثل لاغری در چربی موضعی و یا پارگی تاندون دارند. اگر داروی مناسب و روش صحیح بکار رود عوارض جانبی بسیار کم دیده میشود.در آخر ذکر این نکته حائز اهمیت است که باید توجه داشت  پس از حصول بهبودی بعد از تزریق  باید روشهای دیگری مثل تمرین درمانی، تصحیح بیومکانیک، رفتار درمانی،فیزیوتراپی، اصلاح عادات اشتباه و کلیه روند های درمانی که توسط پزشک تجویز میگردد به دقت اجرا شود چرا که بهبود قطعی پس از اجرای دقیق موارد فوق حاصل میگردد . چنین تجربه ای در آمریکا در دهه ۱۹۳۰ اتفاق افتاد و در ابتدا کلینیکهای تزریق تحت عنوان" کلینیک بلوک" مورد توجه فراوان قرار گرفت اما اثرات ناکامل و موقت درمان باعث شد چنین کلینیکهایی  با کلینیکهای چند تخصصی که  متخصصین توانبخشی و روانشناس و روانپزشک و فیزیوتراپ در آن حضور دارند جایگزین شود. بیماران نباید در صورت انجام تزریق بدون اقدامات توانبخشی و عدم پاسخ کافی سرخورده شوند.

نظرات کاربران

توجه: توجه

امکان ثبت نظر برای این مطلب وجود ندارد.